Begraafplaats Larenstein Velp (je weet niet wie waar ligt)
9 september 2019
Vraag nummer: 58563
De graven op bijzondere begraafplaats larenstein in velp staan kruizen, NAAMLOOS. Ik heb daarvan de dodenlijst uit het gelders archief in mijn bezit. Alle graven zijn genummerd, maar je weet niet wie waar ligt, kan dat zomaar? Er is nl een familielid van een kennis van mij die daar begraven is.
Vr groeten
Lies Vissers
Antwoord:
Geachte mevrouw,
Nee, dat kan niet zomaar.
De houder van een begraafplaats is wettelijk verplicht een register te houden van alle daar begraven lijken, met een nauwkeurige aanduiding van de plaats waar zij begraven zijn. Dat register is openbaar, wat betekent dat men verplicht is om iedereen die er naar vraagt, te informeren wie waar begraven is.
Ik ken deze begraafplaats niet, maar heb na enige googlen begrepen dat het een begraafplaats betreft die vroeger onderdeel was van een klooster of een instituut of iets dergelijks, dat nu niet meer bestaat. U zou na kunnen gaan wie tegenwoordig eigenaar is van het terrein; wellicht is dat nog een religieuze instelling, die aanspreekbaar is als begraafplaatshouder en die over de administratie beschikt. Dan is die eigenaar wettelijk verplicht om informatie te verstrekken.
Als de begraafplaats formeel is opgeheven (maar dan kunnen de graven er nog gewoon liggen) moet het register van zo'n bijzondere (= niet-gemeentelijke) begraafplaats worden overgebracht naar het archief van de gemeente waarin die begraafplaats was gelegen. U zou dus bij de gemeente kunnen informeren naar het register. Dat is en blijft altijd nog openbaar en raadpleegbaar. Dat betekent niet dat men zelf in de papieren kan gaan neuzen, maar wel dat men nog steeds kan vragen of dat familielid van die kennis daar begraven is geweest, of het graf nog bestaat en waar het ligt.
Het kan inderdaad zo zijn dat er geen namen op de gedenktekens op de graven staan. Er is geen wettelijke verplichting om gedenktekens op graven te hebben. En er is geen wettelijke verplichting om namen op eventuele gedenktekens te plaatsen. Mensen die dat willen, kunnen anoniem begraven worden. Persoonlijk spreken mij soms grafstenen aan waar alleen 'vader' of 'moeder' op staat. Belanghebbenden weten wie daar begraven is. Dat is genoeg.
Het kan dus inderdaad zijn dat bezoekers van een begraafplaats niet precies meteen kunnen zien wie waar begraven is. Dat is niet 'zomaar', dat is het gevolg van keuzes van de begraafplaatshouder, van nabestaanden die iemand daar hebben laten begraven (dat had immers ook op een andere begraafplaats gekund) en de wetgever die dit mogelijk maakt.
Deze materie wordt geregeld door artikel 27 van de Wet op de lijkbezorging.
Uit de begraafplaatsadministratie moet blijken waar iemand precies (!) begraven is (geweest), ongeacht of er een grafsteen met naam op staat of een anoniem kruis of een nummer, of niets. Deze administratie moet altijd bewaard worden door de begraafplaatseigenaar en later ook bewaard blijven door de gemeente.
Wettelijk gezien moet het mogelijk zijn voor uw kennis om te achterhalen waar precies zijn familielid begraven is of geweest is, als het graf inmiddels geruimd is. Dat er geen monument of ander gedenkteken meer zichtbaar is, hoeft nog niet te betekenen dat het graf geruimd is.
Met vriendelijke groet,
mr W.G.H.M. van der Putten
